21 Ocak 2013 Pazartesi

TEST SÜRÜŞÜ

beni merak edenlere orta uzunlukta otobiyografi...

Kendimi anlatarak başlamak istedim sağ tarafta belki ilerde sol tarafta görebileceğiniz kişi benim sayfayı yavaş yavaş oluşturmak istiyorum. Varsa tecrübelerinizi aktarabilir. Paylaşmama yardımcı olabilirsiniz. Klasik Türk filmlerine benzer bir hayatım yok bol aksiyon fazlasıyla acı dolu bir gençliğim de olmadı değil hani. 1990ın 24 Martın da doğmuş bir sade vatandaşım. Ailem ana tarafı baba tarafı alayı İzmirli bende İzmirliyim. Sapına kadar izmirlilerden hemde hani şu istanbula gidip de bu ne arkadaş bizde boğaz yok diye mi tüm tantana diyenlerden. Doğduğum zamanlarda izmirin banliyösü olarak gördüğüm zamanla merkeze yaklaştığı düşünülen ama aslında merkezin daha büyüyüp bizi de içine almaya çalıştığı bir yerde büyüdüm. Menemen. Adının erkek masalarına bolca yemek olarak geçtiği kimilerinin yok yahu melemen o dedikleri, bazılarının yobaz olarak gördükleri aslında tüm izmir gibi tam laik bir yer. hee dedikodusu da boldur hani. 8 senemi yobaz diye yaftaladıkları "Devrim Şehidi Mustafa Fehmi Kubilay"ın asil adından alan Kubilay İlköğretim Okulunda geçirdim. Başarılı bir öğreniciliğim de vardı. Sosyal aktivitesi  bol ilkokul yılarımda ilçe basketbol turnuvalarının ve Halk Oyunları Türkiye şampiyonalarının vazgeçilmez isimleriden oldu. İyi "Harmandalı" oynarım ama "Feraye" gibisi yoktur. Tabiki lise yıllarım... Siz deseniz ki 4 sene okudun ben derim 44 sene. Çektiklerim bana kalsın ama hayatımda edinmediğim dostukları kan kardeşliğini bir yudum suyu 1 dilim ekmeği 1 kuru bisküviyi paylaşmayı öğrendiğim gece uykusuz kalıp sabah 5de dikilmeyi ama yine de yüzümün gülmesini sağlamayı öğrendim. "MALTEPE ASKERİ LİSESİ" eeee arayan belasını da bulur mevlasını da dememişler boşuna daha 3 yaşındaken ne olcan sorusuna asker olcam diyen adam başka nereye gitsin ki. tabiki TSK nın kollarına ttık kendimizi. İçi ben dışı seni yakar cinsten bir hayattı ancak güzeldi yine olsa yine giderim. Gitmesem içinde kalırdı hani... kendimize bir altın bilezik de ordan taktık iyi mi sağolsun Kemal Üsteğmenim bana voleybolun ıncığını cıncığını öğretti. 3 numara tabir ettikleri joker niyetine bir ortaoyuncu oldum. Herşeyi becerdim ama şu manşet almayı beceremedim o yüzden libero ile değişmeye mahkumdum saha hayatımda... Sadece voleybol olmasada birçok spor dalında birseyler öğrendik yetmedi Gitara merak sardık. Can ciğer kuzusarmasaı idik. Koğuşta arkadaşların kafalarını şişire şişire birkaç şarkı çalmayı öğrendik ama azıcık maymuniştahlısın der annem onu da zaman ayıramamaktan terk ettik iyi mi... + sene bitip büyümeye başladık mı azıcık eh işte orda kabak babamın başına patladı. dedim ki baba ben askerlik istemiyorum ayrılıcam. Bana göre değil buralar yavlar yakar ikna ettık babamı gelsin tazminatlar davalar vs. temize çıktık sonunda eee hakkı ödenmez adamın çok kahrımı çekti. aaah ahh anam garip anam 4 sene yokluğumu çeken annem ben eve dönünce sevindirik oldu ama hayat bitmedi yollar beni Balıkesire götürdü. Bir yerdede  şansımız dönsün derken af yasasından yaralanıp Balıkesir Üniversitesi Endüstri Mühendisliğini kazandım. Anam yine yol bekler. Dolu dolu 4. senemdeyim okul bitmez daha ancak büyüklerimi dinledim. bir daha gelemezsınız bu dünyaya üniveristenin tadını çıkarın dediler. 5 sene olsun dedik. Seneye mezunuz inşallah ama öncesinde yapılacaklar var. İşte beni takip edenler öğrenecek bu arada olan biteni bir denemedir başladık ama bunca senenin içinde biriken yazma aşkı varmış arkadaş ne bileyim ben böyle olacağını...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder